hangi ayda olduğumuzu bilmiyorum.sürekli aynı rüyayı görüyorum.bir evdeyim.huzurluyum.uyandığımda o evi özlüyorum.rengi uçmuş haliyle bana sürekli birşeyler anlatan canlı bir varlık gibi.evlerin konuştuğunu ruhları olduğunu duymuştum.eğer bi ev seni sevmezse asla o evde mutlu olamazsın.ürkütücü.
bugün ben ayakkabıma taktım epeyce.dışarıda caddelerde öylesine dolaştım.buna rağmen can sıkıntım geçmedi.bi yerde duramıyor dursam dikkatimi bişeye veremiyordum.bugün herzamankinden daha fazla canım sıkkındı.ufacık hataları büyütüyor hatta neden dışarı çıktım diye kendikendime sinirleniyordum.yürümek canımı yakmaya başlamıştı.nedenini farkettiğimde kendi kendime güldüm.ayakkabım ayağımı sıkıyordu )
|
Charles Bukowski271 üyesi var. üyelik serbest. |
